Mabilis lumipas ang oras. Nagpasya sina Yuna at Sandra na puntahan ang magkapatid na Clay at Charles sa presinto. Pareho silang nag-aalala dahil hindi pa dumadating ang magkapatid sa fast food kung saan sila naghihintay. Kahit alam nilang ligtas doon sina Clay at Charles dahil nandoon ang mga pulis, hindi pa rin nila maiwasang hindi bigyan ng pansin ang kanilang nararamdaman.

Nagmamadali silang pumunta. Walang pakialam si Yuna kung magalit sa kanya si Clay dahil hindi niya sinunod ang utos nito na maghintay. Mag-aalala ang sinumang may asawa at nasa kakaibang sitwasyon na nangyayari ito. Pagdating nina Yuna at Sandra sa presinto, lumabas sina Clay at Charles. Agad namang tumakbo si Yuna at niyakap si Clay.

“Labis akong nag-alala sa iyo,” sabi niya.

“Bakit kailangan paalisin si Yuna? Gaano kahalaga ang napag-usapan niyo?” sagot ni Sandra habang suot ang face mask. Mahirap kasi baka makilala siya ng publiko. Isa siyang sikat na artista.

“‘Wag ka nang magtanong, okay?” supladong sagot ni Charles.

“Why, Mr. Richwood? Ay mali! Dalawa pala ang Mr. Richwood dito pero magkaiba ang ugali. Okay, Mr. Richwood Coldheart, I have the right to ask because you disturb me, okay! Nanahimik ako pero tinawagan mo ako para tulungan ka ‘di ba?” protesta ni Sandra na may halong panunuya. Nag-igting ang mga ngipin ni Charles.

“Oh, that’s right. You will also know what we talked about. Ang mahalaga ngayon ay makauwi na tayong lahat para makapagpahinga,” sagot na lang ni Clay, para hindi na humaba pa ang pagtatalo nina Charles at Sandra.

“Hmmm!” Sabay umikot ang mga eyeballs ni Sandra.

Napangiti si Yuna. Hindi man lang niya tinanong si Clay, magtitiwala lang siya kung ano man iyon. Ang mahalaga sa kanya ay tapos na ang insidente. Tapos na ang masamang pangyayari. Ituturing na lang niyang masamang panaginip ang lahat. Siya ay masaya na muling makasama si Xandrei at muling mabuo ang kanyang pamilya.

“I’m leaving,” sabi ni Charles.

“Thank you! I don’t know how I can repay you for—“

“Brother, you don’t have to pay anything. Even if you don’t want to, I’ll still help you because I’m your brother,” putol ni Charles sa sasabihin ni Clay. Ngumiti lang si Clay.

“Ano, sunduin mo na lang si Xandrei bukas? Uuwi na ako sa bahay natin. Ako na bahala magpaliwanag sa kanila. But, can your feet really move?” Tumango lang si Clay.

“Ok, take care on your way home.”

“Thank you!” sabay na sabi ni Clay at Yuna.

“How about me?” singit ni Sandra.

“You can go now! Saan ka pa pupunta?” Hindi na naman napigilan ni Charles ang sarili na magsungit.

“How about our date?”

“Hey!” sigaw ni Charles. Humagalpak ng tawa ang mag-asawa. Sinadya talaga siyang asarin ni Sandra.

“Date pa rin natin ang laman ng utak mo? Do you think we can do that in the current situation? Go home first, tatawagan na lang kita kapag matutuloy tayong dalawa,” tanging nasabi ni Charles kaya napatigil si Sandra. Naging hugis puso ang mga mata ni Sandra at ang bilis ng mga paa niyang lumapit kay Charles. Para siyang linta na nakakapit sa braso ni Charles.

“Really?” Ang ganda ng mata ni Sandra. Kunot ang noo ni Charles. Inalis niya ang mga kamay ni Sandra na nakakapit sa kanya. Hindi siya sanay na hawakan ng babae. Lumayo lang si Charles sa kanila habang nanginginig ang buong katawan. hinaplos-haplos niya ang kanyang braso.

“I’ll wait for your call!” Patuloy na sabi ni Sandra, mas binilisan pa ni Charles ang paglalakad palayo sa kanila.

Si Sandra ay patuloy na nasasabik, kinikilig at nagpaalam na rin siya kina Clay at Yuna. Umalis na rin ang mag-asawa. Habang naglalakbay sila pauwi ay agad na nakatulog si Yuna. Hinayaan na lang siya ni Clay dahil alam niyang pagod na pagod si Yuna. At oras na rin. Madaling araw na. Tahimik lang na nagmamaneho si Clay. Hindi niya pinapansin ang sugat niya.

Hindi nagtagal ay nakarating na sila sa kanilang tahanan. Hindi naman kalayuan ang lokasyon ng presinto sa kanilang bahay. Bahagya niyang niyugyog ang braso ni Yuna para magising ito. Dahan-dahang bumukas ang mga mata ni Yuna at agad niyang nakita ang kanilang tahanan. Nagulat siya at hinarap si Clay.

“I’m sorry, I fell asleep,” paumanhin ni Yuna. Ngumiti lang si Clay at hinawakan ang magkabilang pisngi ni Yuna.

“Ayos lang, ang mahalaga nakabawi ka na dahil may gagawin tayo mamaya!” Abot tenga ang ngiti ni Clay.

“Gagawin?” Hindi pa rin mawari ni Yuna ang gustong iparating ng asawa.

“Alam mo—” dagdag ni Clay nang bitawan niya ang pagkakahawak sa pisngi ni Yuna, dahilan para mapangiti ito.

“Mr. Clay Richwood, sariwa pa ang sugat mo sa paa, ano ba ang iniisip mo,” sabi ni Yuna dahil naintindihan na niya ang ibig sabihin ng asawa.

“Naglalambing lang ako,” patuloy ni Clay.

“Tama na, bumaba na tayo dahil kailangan nating mag-usap. Sabihin mo sa akin lahat ng pinag-usapan niyo ni Lawrence.”

“Hindi maganda ang pakiramdam ko. Masakit ang sugat ko sa binti, kailangan ko ng gamot,” paliwanag ni Clay.

“Kaya bumaba na tayo para makapagluto ako ng makakain mo at makainom ka na ng gamot mo,” sabi ulit ni Yuna.

“Gusto ko ng iba’t ibang pagkain at gamot,” sagot ni Clay at ngumuso ang kanyang nguso.

“Clay!” sigaw ni Yuna.

“Sige na, kiss lang!” pagsusumamo ni Clay.

“Bumaba ka muna!”

Nagmamadaling bumaba ng sasakyan si Clay. Tumakbo siya sa kabilang side para pagbuksan ng pinto si Yuna. Tiniis niya ang sakit ng sugat niya dahil may binabalak siya. Nang makababa si Yuna, inihanda ni Clay ang kanyang nguso.

Napangiti si Yuna dahil parang teenager si Clay. Huminga nang malalim si Yuna. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya. Nang isang daliri na lang ang layo ng kanilang mga labi ay biglang humawak si Clay sa kanyang bewang. Hinawakan niya nang mahigpit ang katawan ni Yuna.

“Huli ka!”

“C—Clay…”

Isang mariing halik ang itinanim ni Clay sa labi ni Yuna. Ramdam ni Yuna ang pagkasabik ng asawa kaya naman mapusok siyang tumugon sa halik ni Clay. Mula sa labas hanggang sa loob ng bahay ay hindi nila napansin ang kusang paggalaw ng kanilang mga paa. Pagkasara ng pinto ay mabilis na tinanggal ni Clay ang damit ni Yuna. Ganun din si Yuna. Para silang mga mababangis na hayop na nakikipaglaban sa hawla. Wala ring pakialam si Clay sa sugat niya.

Wala silang pakialam sa mga oras na iyon. Ayaw nilang sayangin ang oras at pagkakataon para maging isa silang dalawa. Nangingibabaw ang garalgal na boses ni Yuna sa loob ng kanilang tahanan. Buti na lang at dinidiskonekta na ni Charles ang mga surveillance camera sa bahay ng caretaker ni Clay na nasa likod lang ng bahay. Naiwan din niya sa loob ng sasakyan ang mga gadgets na ginamit nila ni Clay. Kaya naman, malaya ang mag-asawa na ipadama sa isa’t isa ang pagmamahal na nararapat sa kanila.