“Ilang beses man akong ikasal sa iba, hanggang papel lamang sila, dahil ikaw lang ang tanging nagmamay-ari ng buong ako. Lubhang masalimuot at maraming balakid man ang ating daan patungo sa kaligayahan, wala akong pakialam. Ito ay aking susuungin at kakayanin makasama ka lang,” madamdaming pahayag  niya habang nakatitig sa mga mata ng babaeng minamahal niya.

Marahan nitong binaklas ang kanyang kamay na nakahawak sa magkabilang pisngi nito. Mababanaag sa mga mata nito ang lungkot na pinakaayaw niyang makita. Tinangka niyang itong yakapin ngunit itinaas nito ang kanang kamay, tanda na huwag niya itong hahawakan.

“Akala ko, ang makasama ka ay langit na. Bawat kataga mo sa puso ko ay naghahatid ng ‘sang laksang ligaya. Ang pagmamahal mo ay nilulunod ako sa saya. Ngunit lahat pala nang ito ay katumbas ng pighating hindi natin inaakala. Mahal kita pero hindi ko na yata kaya.” Luhaan  ito na dahan-dahang humakbang paatras, palayo sa kanya.

Sa narinig ay parang itinulos si Jay sa kanyang kinatatayuan. Hindi kaagad naunawaan ng kanyang utak ang sinabi ng kasintahan. Nakamata lang siya rito hanggang sa tuluyang itong mawala sa kanyang paningin.

━━━━━━ ◦ ❖ ◦ ━━━━━━

Next to: Against All Odds (Chapter 1)